ΑΛΛΕΣ ΕΝΕΣΙΜΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΟΞΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΟ ΠΟΝΟ
Ο Πόνος είναι μια δυσάρεστη αισθητική ή συναισθηματική απάντηση σε ένα ερέθισμα που σχετίζεται με υπαρκτή ή δυνητική πιθανή ιστική καταστροφή ή βλάβη.
Είναι ένα από τα πρωϊμότερα σημεία της φύσεως για την δυσλειτουργία, την ασθένεια, την αρρώστια. Ο πόνος είναι ένα μέρος της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ένα από τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν την επιβίωση σε ένα πολύ εχθρικό περιβάλλον. Η έννοια του πόνου έχει σχέση με την εμπειρία του πόνου.
Οι τρεις φάσεις του πόνου:
- άμεσος πόνος: (Nociception), επί πολλοίς αισθητικότητα
- οξύς πόνος τραυματισμός φλεγμονή «υγρός» τύπος πόνου «οξύς»
- χρόνιος πόνος
Είναι καθαρά υποκειμενικό συναίσθη μα δύσκολο να καθοριστεί, να περιγραφεί ή να εξηγηθεί σε άλλους.
ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ
Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ συνίσταται μόνος ή σε συνδυασμό με αλλά σύγχρονα θεραπευτικά διαγνωστικά μέσα. Ο ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ δεν είναι πανάκεια. Ο κάθε γιατρός γνωρίζει τους ασθενείς του και το πρώτο μέλημα του είναι η θεραπεία των ασθενών του καθώς και η ασφάλεια τους!
ΜΑΘΕ ΠΩΣ
Άγχους, κατάθλιψης ή και της προσδοκίας του ασθενούς. Είναι πολυδιάστατη εμπειρία που εξαρτάται από τα φυσικά χαρακτηριστικά του ερεθίσματος σε συνδυασμό με τις συναισθη ματικές ή συνειδησιακές λειτουργικές του ασθενούς. Το αποτέλεσμα είναι μια συμπεριφορά που βασίζεται στην ερμηνεία του γεγονότος, η οποία επηρεάζεται από τωρινές ή παλαιότερες εμπειρίες. Ορίζεται ως πόνος που διαρκεί περισσότερο από το σύνηθες διάστη μα μιας οξείας νόσου ή κάκωσης (για περισσότερο από έξι μήνες). Σχετίζεται με χρόνια παθολογία ή επιμένει μετά την ανάρρωση από μια ασθένεια ή κάκωση.
O χρόνιος πόνος που οφείλεται σε οργανική νόσο θεραπεύεται αποτελεσματικά με τη θεραπεία της υποκείμενης νόσου. Ο χρόνιος πόνος είναι συνεχής, βύθιος, νυγμώδης ή είναι φτωχά εντοπισμένος. Ο ασθενής μπορεί να είναι κουρασμένος, καταθλιπτικός, σε απόσυρση, ενώ απουσιάζουν τα συνοδά σημεία από το αυτόνομο νευρικό που έχουμε στον οξύ πόνο.
Ο οξύς πόνος είναι συχνότερος στα: Κάτω άκρα – κεφαλή
Ο χρόνιος πόνος είναι συχνότερος: στην Οσφύ.
Ανάλογα με την παθογένεια της νόσου και την συμπτωματολογία του ασθενή, επιλέγονται τα ση μεία βελονισμού. Χρησιμοπο ιούνται τοπικά και απόμακρα σημεία της περιοχής και των μεσημβρινών (νοητές γραμμές που περνούν από το σώμα), που πάσχουν.
Οι βελόνες παραμένουν για τριάντα λεπτά της ώρας. Παρατηρείται ελάττωση του μυϊκού σπασμού, του πόνου, και βελτίωση της κινητικότητας από την πρώτη πολλές φορές θεραπεία. Υπάρχει βέβαια η περίπτωση, όπως και σε κάθε φυσική μέθοδο, να εμφανιστεί το φαινόμενο της αρχικής επιδείνωσης. Έτσι μπορεί σε μερικούς ασθενείς, να αυξηθεί σε μικρό βαθμό η ένταση κάποιων συμπτωμάτων και να αρχίσει να μειώνεται από την 3η – 4η θεραπεία.
Σε οξέα περιστατικά, είναι δυνατό ο ασθενής να ανακουφισθεί πλήρως από την πρώτη κιόλας θεραπεία.
Αντίθετα, ένα σύνδρομο που διαρκεί αρκετό καιρό και έχει υποβληθεί σε πολυάριθμες θεραπείες, χρειάζεται προσεκτική αντιμετώπιση και περισσότερο χρόνο για αποκατάσταση. Στα χρόνια περιστατικά θεωρείται σκόπιμο η θεραπεία να επαναλαμβάνεται δύο φορές την εβδομάδα. Στην περίπτωση αυτή, η βελτίωση των συμπτωμάτων αναμένεται μετά την 5η – 6η συνεδρία και συνολικά μπορεί να απαιτηθούν 15 – 20 συνεδρίες.
Ο χρόνιος πόνος είναι ένα σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, τόσο διαγνωστικά, όσο και θεραπευτικά. Είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, στο οποίο η Ψυχολογία του ασθενούς, καθώς και η σχέση εμπιστοσύνης με τον θεράποντα ιατρό, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Απαιτεί μεγάλη προσοχή στη διερεύνηση και στη διάγνωση, και κατάλληλο συνδυασμό θεραπευτικών μεθόδων, για να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα.
Ο βελονισμός είναι μια μέθοδος, χωρίς σοβαρές παρενέργειες η οποία δρα και στη σωματική και στη συναισθηματική σφαίρα του ατόμου.
Έτσι συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση του πόνου, της λειτουργικότητας, της συναισθη ματικής κατάστασης του ασθενούς και έχει πολύ καλά αποτελέσματα στην πλειονότητα των θεραπευόμενων με τη μέθοδο ατόμων.
ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ ΜΑΣ
