Η λοίμωξη από μύκητες του γένους Mucor είναι μια σπάνια, ευκαιριακή λοίμωξη, που εξελίσσεται ραγδαία και μπορεί να αποβεί θανατηφόρα, ιδιαίτερα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ή σε άτομα με χρόνιες εξασθενητικές παθήσεις.
Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο του κ. Κυριακόπουλου και των συνεργατών του, δημοσιευμένο στο National Library of Medicine, όπου παρουσιάζονται έξι περιπτώσεις τραυματιών που ανέπτυξαν μυκορμύκωση. Από τα αναφερόμενα περιστατικά:
- Τρεις είχαν υποστεί σοβαρά θερμικά εγκαύματα, εκ των οποίων ο ένας είχε σακχαρώδη διαβήτη.
- Οι άλλοι τρεις είχαν σοβαρές κακώσεις μαλακών μορίων από τροχαία ατυχήματα.
Σε όλες τις περιπτώσεις, υπήρξε άμεση επαφή των τραυμάτων με το χώμα. Κατά τη νοσηλεία, πραγματοποιήθηκαν μυκητολογικές καλλιέργειες και/ή βιοψίες, οι οποίες ήταν θετικές για μυκορμύκωση.
Η θεραπεία περιλάμβανε:
- Χορήγηση Αμφοτερικίνης Β (ενδοφλεβίως και τοπικά).
- Εκτεταμένες και επαναλαμβανόμενες χειρουργικές αφαιρέσεις (debridement) των νεκρωμένων ιστών.
Δύο ασθενείς κατέληξαν, ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις ανέρρωσαν πλήρως και πήραν εξιτήριο.
Οι συγγραφείς υπογραμμίζουν ότι η μυκορμύκωση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε κάθε περίπτωση ταχέως εξελισσόμενης νέκρωσης δέρματος, ιδίως όταν υπάρχει ιστορικό επαφής της πληγής με χώμα.
Προτείνεται:
- Συνδυαστική θεραπεία με Αμφοτερικίνη Β (IV & τοπικά).
- Επαναλαμβανόμενα debridement.
- Αποφυγή κάλυψης των τραυμάτων (με μοσχεύματα ή κρημνούς), μέχρι να υπάρξουν αρνητικές καλλιέργειες και βιοψίες.
Η αποκατάσταση μπορεί να είναι δύσκολη, ανάλογα με την έκταση, το βάθος, τη θέση του τραύματος και τη διαθεσιμότητα δότη ιστών.
Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ